Witaj na moim blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Piechociński i jestem zawodowym graczem w gry komputerowy. Zająłem III miejsce w ogólnopolskich zawodach counter strike. Na moim blogu znajdziesz szereg porad które pozwolą ci lepiej grać w gry oraz na bieżąco będe informował cię o nowościach na rynku.
Zapraszam do czytania !

Witaj na moim blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Piechociński i jestem zawodowym graczem w gry komputerowy. Zająłem III miejsce w ogólnopolskich zawodach counter strike. Na moim blogu znajdziesz szereg porad które pozwolą ci lepiej grać w gry oraz na bieżąco będe informował cię o nowościach na rynku.
Zapraszam do czytania !

Witaj na moim blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Piechociński i jestem zawodowym graczem w gry komputerowy. Zająłem III miejsce w ogólnopolskich zawodach counter strike. Na moim blogu znajdziesz szereg porad które pozwolą ci lepiej grać w gry oraz na bieżąco będe informował cię o nowościach na rynku.
Zapraszam do czytania !

Witaj na moim blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Piechociński i jestem zawodowym graczem w gry komputerowy. Zająłem III miejsce w ogólnopolskich zawodach counter strike. Na moim blogu znajdziesz szereg porad które pozwolą ci lepiej grać w gry oraz na bieżąco będe informował cię o nowościach na rynku.
Zapraszam do czytania !

Witaj na moim blogu !

Cześć. Nazywam się Kacper Piechociński i jestem zawodowym graczem w gry komputerowy. Zająłem III miejsce w ogólnopolskich zawodach counter strike. Na moim blogu znajdziesz szereg porad które pozwolą ci lepiej grać w gry oraz na bieżąco będe informował cię o nowościach na rynku.
Zapraszam do czytania !

 

BEZ WĄTPLIWOŚCI

Nie ulega jednak wątpliwości, że gdybyśmy się do tego ograniczyli, uzyskalibyśmy system o bardzo problematycznej przydatności. Trudno przypuszczać, by ktokolwiek zdecydował się na użycie komputera do zapisywania i odczytywa­nia muzyki, gdy ma do dyspozycji magnetofon narzędzie tysiąckroć tańsze i łatwiejsze w użyciu. Ale magnetofon, chociaż potrafi pre­cyzyjnie odtworzyć umieszczone na taśmie na­granie, nie jest w mocy dodać do niego and krzty własnej inwencji, nie potrafi tym bardziej two­rzyć własnej magnetofonowej muzyki.Komputer jest zdolny do generowania dowolnych ciągów liczbowych, które możemy in­terpretować jako cyfrowe zapisy funkcji’ u(t) a więc po przejściu przetwornika a/c i głośnika jako dźwięki .

WŁASNE DZIEŁO

Jest to własne dzieło maszyny utrzyma­ne w stylu znanych jej kompozycji. Powyższy schemat jest oczywiście maksymal­nie uproszczony. W dokładniejszych rozważa­niach należałoby wziąć pod uwagę błędy wyni­kające z aproksymacji, czyli przybliżeń funkcji przetwarzania analogowo-cyfrowego, zniekształ­cenia wprowadzane przez głośnik i szereg in­nych elementów. Trzeba by także uwzględnić dodatkowe bloki elektroniczne zwięk­szające czytelność prądu, który dostarczany jest do głośnika (wzmacniacze, filtry itp.). Są to za­gadnienia niezmiernie istotne — wystarczy wspomnieć, że dla zapewnienia dobrej jakości dźwięku należy podawać co najmniej 20 tysię­cy cyfrowych wartości funkcji u(t) na sekundę, czyli próbkować tę funkcję z częstotliwością 20 kHz.

SPORO TRUDNOŚCI

Pominiemy jednak te problemy, ponie­waż chodzi nam o ideę komputerowej syntezy dźwięku, a nie o jej techniczną realizację. Trud­ności i bez tego jest sporo. Najpoważniejszą z nich stanowi ogromna ilość danych, koniecz­nych do zapisywania nawet krótkich utworów muzycznych. Zdarza się, że przekracza ona po­jemności pamięci nawet dużych maszyn cyfro­wych, a wymaga niezwykle szybkich i spraw­nych programów. Aby stworzyć takie progra­my, trzeba opracować uniwersalny i skuteczny język zdolny do ujęcia skomplikowanych zesta­wów dźwięków. Prace nad syntezą hamuje też fakt, że zbyt mało jeszcze wiemy o zależnościach między funkcją ciśnienia p(t) i samym dźwię­kiem. Prowadzone od wielu lat eksperymenty dostarczają jednak coraz dokładniejszych da­nych, co pozwala przypuszczać, że trudności te niedługo będą usunięte.

ZAAWANSOWANE BADANIA

Autorem najbardziej zaawansowanych badań jest amerykański naukowiec Max V. Matthews. Rozpoczął on swoje prace z początkiem lat sześćdziesiątych, wyniki opublikował w roku 1963 w listopadowym numerze czasopisma „Science” pod tytułem The Digital Computer as a Musical Instrument. Do syntezy dźwięku Matthews zaprojektował komputerowy system MUSIC, którego kolejnymi wersjami zajmował się przez następne lata. Tak właśnie powstał bardzo udany, użytkowany przez bez mała 5 lat system MUSIC IV wykorzystujący komputer IBM 1094. Nowinki techniki komputerowej, a zwłaszcza powstanie pod koniec ubiegłego dziesięciolecia maszyn cyfrowych trzeciej gene­racji, skłoniły Matthewsa do dalszych zmian. Opracował on w latach 1967-68 system MUSIC będący rozszerzoną adaptacją MUSIC IV dla potrzeb komputera trzeciej generacji General Electric 635.

SYNTEZA DŹWIĘKÓW

Program syntezy dźwięku układany samodziel­nie przez komputer nazwano „orkiestrą”. Każdy z podprogramów — „instrumentów” kie­ruje zestawem generatorów (mogą w nim być oscylatory, generatory szumów, generatory im­pulsów i przebiegów prostokątnych). Kompozy­tor przekazuje komputerowi nie tylko opis me­lodii, ale i skład zestawu dla każdego instru­mentu (typy generatorów i sposób połączeń między nimi). Synteza dźwięku obejmuje trzy etapy. W pierwszym maszyna odczytuje polecenia kompozytora podawane zwykle w postaci kart ą. ..karty ,nut’’ — żądania syntezy określo­nej nuty zawierające numer instrumentu, moment rozpoczęcia syntezy nuty, czas jej trwania i inne dane.

KARTY PARAMETRÓW

Dochodzą do tego karty mstrukcyjne, zezwalające maszynie na samo­dzielne tworzenie kart nut, i karty sterujące wszystkimi pozostałymi operacjami komputera.W drugim etapie maszyna porządkuje wszystkie karty nut zgodnie z kolejnością ich momentow początkowych i przygotowuje do od­twarzania dźwięku. Niektóre z zapisanych na Kartach parametrów mogą być wówczas mody- filcowane przez wewnętrzne programy maszy­ny, które korygują sąsiadujące z sobą dźwięki oraz ustalają zależności czasowe między instru­mentami dostosowując je do przyzwyczajeń słuchaczy. Etap trzeci obejmuje odczytywanie uporząd­kowanych w etapie drugim kart nutowych. Przed syntezą każdego dźwięku parametry jego przekazywane są do odpowiedniego instrumen­tu, który włączany jest na określony czas trwa­nia. Prąd wychodzący z generatorów instrumen­tów przekazywany jest do głośników, a powstałe efekty akustyczne zapisywane na taśmie mag­netofonowej.

UPROSZCZONY PRZYKŁAD

Dla przybliżenia czytelnikom programowanej syntezy dźwięków przez komputer w systemie MUSIC V pokażę jeszcze na bardzo uproszczo­nym przykładzie zasadę przejścia od zapisu nu­towego do programu w języku FORTRAN. Ry­sunek przedstawia konwencjonalny zapis dźwięków przeznaczonych do zsyntetyzowania. Na rysunku 4b widzimy schemat blokowy in­strumentu, który ma te dźwięki wytworzyć. Instrument ów składa się z dwuwejściowego generatora i urządzeń wyjściowych. Wejście Al generatora ustala amplitudę funkcji u(t), czyli Ul, wejście A2 decyduje o częstotliwości tej funkcji.

CZAS TRWANIA NUTY

Czas trwa­nia nuty w sekundach podany jest na trzeciej pozycji. Następne liczby proporcjonalne do am­plitudy i częstotliwości precyzują syntezowane dźwięki. Instrukcja 11 kończy syntezę — wyłą­cza generator po 6 sekundach.Użycie komputerów do syntezy dźwięków ogromnie przyczyniło się do rozszerzenia możli­wości kompozytorów. Mogą oni wywoływać efekty brzmieniowe, jakich nie sposób wydo­być z instrumentów tradycyjnych. Nie istnieją np. skrzypce o strunach, których energia drgań od chwili pobudzenia nie maleje, a rośnie aż do pęknięcia struny na końcu każdego tonu. Taki dźwięk udaje się natomiast zaprogramować na komputerze. Jednak komputerowa synteza wy­maga wielu jeszcze eksperymentów w zakresie psychoakustyki, elektroniki, muzykologii d in­formatyki.

WSPÓŁPRACA W BADANIACH

W badaniach tych współpracują z kompozytorami matematycy i specjaliści od maszyn cyfrowych. Rezultatem ich prac są no­we, coraz sprawniejsze metody syntezy. Lej aren A. Hiller, obecnie profesor kompozycji Wydzia­łu Muzyki Uniwersytetu w Buffaio, współ­działa np. z Pierrem Ruizem, matematykiem z Bell Telephone Laboratories, tworząc systemy zwiększające możliwości komputera dzięki od­powiednim operacjom matematycznym. Infor- mac je na ten temat znaleźć można między in- ‚ nymi w artykule Hillera i Ruiza Synthesing Musical Sounds by Solving the Vave Eąuation jor Vibrating Objects, opublikowanym w nume­rach 6 i 7 pisma „Journal of the Audio Engi- neering Society” z 1971 r. W tym wypadku efektem syntezy jest nie tylko nagranie zsynte- zowanego dźwięku, ale i wykresy funkcji, która ten dźwięk wywołuje.

Drążenie foremników